| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Emmanuelle Seigner | |
 |
|
| Emmanuelle Seigner podczas koncertu w Londynie (7 lipca 2008) | |
| Data i miejsce urodzenia | 22 czerwca 1966 Paryż |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Profil w bazie IMDb | |
| Profil w bazie Filmweb.pl | |
| Profil w bazie Stopklatka.pl | |
Emmanuelle Seigner (ur. 22 czerwca 1966 w Paryżu, Île-de-France) - francuska modelka, aktorka filmowa i wokalistka.
Spis treści |
edytuj Biografia
Jest córką fotografa i dziennikarki, starszą siostrą aktorki Mathilde Seigner. Jej dziadkiem był francuski aktor Louis Seigner. Uczęszczała do katolickiej szkoły. Od 14. roku życia pracowała jako modelka. Debiutowała w 1984 w filmie Rok meduzy. Po epizodzie w Detektywie Jean-Luca Godarda zagrała we Franticu Romana Polańskiego. W tym filmie wcieliła się w postać Michelle, będącej przewodniczką kardiochirurga Richarda Walkera. Seigner uważa swoją rolę we Franticu za najlepszą w karierze[1].
30 sierpnia 1989 wyszła za mąż za Romana Polańskiego. Ma z nim córkę Morgane (ur. 1993) i syna Elvisa (ur. 1998).
Jest także wokalistką francuskiego zespołu rockowego Ultra Orange, z którym nagrała płytę Ultra Orange & Emmanuelle wydaną 4 czerwca 2007. Jest ambasadorką polskiej marki kosmetycznej Dr Irena Eris.
edytuj Wybrana filmografia
- 1984 - Rok meduzy
- 1985 - Detektyw jako bahamska księżniczka
- 1986 - Cours privé jako Zanon
- 1988 - Frantic jako Michelle
- 1990 - Il Male oscuro jako dziewczyna
- 1992 - Gorzkie gody jako Mimi
- 1994 - Le Sourire jako Odile
- 1996 - Pourvu que ça dure jako Julie Neyrac
- 1997 - La Divine poursuite jako Bobbi
- 1997 - Nirvana jako Lisa
- 1998 - Złodziej prędkości (RPM) jako Michelle
- 1998 - Plac Vendome (Place Vendôme) jako Nathalie
- 1999 - Buddy Boy jako Gloria
- 1999 - Dziewiąte Wrota (The Ninth Gate) jako dziewczyna
- 2000 - Fernando Krapp m'a écrit cette lettre
- 2001 - Laguna
- 2001 - Streghe verso nord jako Lucilla
- 2003 - Pozory i złudzenia (Corps a corps) jako Laura Bartelli
- 2003 - Sans toi jako Armelle
- 2003 - Os Imortais jako Madeleine Durand
- 2004 - I żyli długo i szczęśliwie jako Nathalie
- 2005 - Kulisy sławy (Backstage)
- 2006 - Niczego nie żałuję - Edith Piaf jako Titine
- 2007 - Four Last Songs jako Helena
- 2007 - Motyl i skafander jako Céline Desmoulins
- 2010 - The Essence of Killing
edytuj Nagrody
- 1999 Plac Vendome (nominacja) César za najlepszą aktorkę drugoplanową
- 2007 Niczego nie żałuję - Edith Piaf (nominacja) Satelita za Najlepszą aktorkę drugoplanową w dramacie